Noelia, η Πρώτη Δασκάλα με Σύνδρομο Down στην Αργεντινή

Φωτογραφία: Diego Lima/AFP 

Με μάτια ανοιχτά και γεμάτα έκπληξη, τα παιδιά ακούν την ιστορία που τους διηγείται η Noelia Garella. Κανένα από αυτά δεν ξέρει ότι ενώπιόν τους βρίσκεται ο πρώτος άνθρωπος με σύνδρομο Down που δουλεύει ως νηπιαγωγός στην Αργεντινή και ένας από τους λίγους νηπιαγωγούς με σύνδρομο Down σε όλο τον κόσμο.

Παιδιά δύο και τριών χρονών περιβάλλουν τη «Νoe», όπως τη φωνάζουν στο νηπιαγωγείο Jeromito, και υπακούν όταν τους ζητάει να καθίσουν για να τους διηγηθεί ένα παραμύθι. Λίγα λεπτά αργότερα, όλα την μιμούνται όταν ανοίγει το στόμα της «σαν καρχαρίας».

«Μου προσφέρει μεγάλη χαρά αυτό. Από τότε που ήμουν μικρή, πάντα ονειρευόμουν να γίνω δασκάλα γιατί αγαπούσα τα παιδιά», εξηγεί η Noelia Garella. Αποφοίτησε το 2007 από τη σχολή νηπιαγωγών στην πόλη της Córdoba και ξεκίνησε να ασκεί το επάγγελμα το 2012, επιφορτισμένη με ένα πρόγραμμα πρώιμης ανάγνωσης στο νηπιαγωγείο Capullitos.

«Πολύ γρήγορα καταλάβαμε ότι έχει τρομερή κλίση σε αυτό και έδινε στα παιδιά αυτό που εκτιμούν περισσότερο σε αυτή την ηλικία, δηλαδή αγάπη», λέει η Alejandra Senestrar, η πρώην διευθύντρια αυτού του σχολείου.

Από τον Ιανουάριο, μαζί με μία άλλη δασκάλα, έχει αναλάβει την τάξη που απαρτίζεται από παιδιά ενός έτους στο νηπιαγωγείο Jeromito. «Είναι πολύ ωραίο όταν γεννιέται κάποιος σαν κι εμένα», λέει η Garella, που σήμερα είναι 31 ετών και μετράει τέσσερα χρόνια εμπειρίας ως δασκάλα στο δήμο της Córdoba.

Οι αμφιβολίες που τροφοδοτούν το δημόσιο διάλογο

Αν πρέπει να κατονομάσουμε δύο θετικά χαρακτηριστικά της  Noelia Garella, αυτά θα ήταν η αυτοεκτίμησή της και η αισιοδοξία της που σπάνε την προκατάληψη που υπάρχει.Έτσι κέρδισε την συμπάθεια των συναδέλφων της. 

«Δεν συναντήσαμε κανένα εμπόδιο», λέει η Senestrari που είναι αυτή τη στιγμή η επιβλέπουσα των δημοτικών νηπιαγωγείων στην Córdoba αναφορικά με τον προβληματισμό που εξέφρασαν «από υπευθυνότητα» οι διδάσκοντες ότι κάποιος με σύνδρομο Down δεν θα μπορούσε να είναι υπεύθυνος για τους μαθητές.

Οι αμφιβολίες αυτές που τροφοδοτούσαν το δημόσιο διάλογο, έλαβαν τέλος μετά από μία σύσκεψη του συλλόγου γονέων της κοινότητας και των δασκάλων με τη συμμετοχή και του δημάρχου, η οποία κατέληξε στο ότι το γεγονός ότι η Noelia κάνει αυτή τη δουλειά, την τιμά.

Έτσι, της δόθηκε η ευκαιρία να ασκεί το επάγγελμα της δασκάλας αναλαμβάνοντας εξειδικευμένα καθήκοντα, όπως είναι τα εργαστήρια πρώιμης ανάγνωσης.

«Στην πορεία αυτός ο κόσμος (που αντιτίθετο), μας ακολούθησε στην πρωτοβουλία για την ένταξη της Noe στο διδακτικό προσωπικό», σημειώνει η Senestrari.

Η Susana Zerdan, η διευθύντρια του Jeromito, θεωρεί ότι «αυτό που συνέβη ήταν μία μοναδική εμπειρία για το προσωπικό. Η φυσικότητα με την οποία αγκαλιάστηκε η Νoe από τα παιδιά ήταν ένα μάθημα ζωής για εμάς».

«Μας είπαν ότι θα έρθει μία νηπιαγωγός με σύνδρομο Down και να μην τρομάξουμε, αλλά εμένα μου φαινόταν φυσιολογικό, μου φάνηκε πολύ καλή ιδέα να εμπλακεί με τα παιδιά», λέει ο Ariel Artino, πατέρας ενός από τα παιδιά. 

«Δίπλα στα παιδιά νιώθω πάντα όμορφα. Οι γονείς τους με αγαπάνε, ενώ οι άλλες δασκάλες και οι διευθύντριες του νηπιαγωγείου είναι απίστευτες», μας διαβεβαιώνει η Garella. «Αυτό που θέλω είναι να διαβάζουν και να ακούν, γιατί σε μία κοινωνία πρέπει να ακούς»,  προσθέτει η καθηγήτρια.

«Είμαι ένα ευτυχισμένο τέρας»

Όμως, τίποτα από όλα αυτά δεν ήταν εύκολο για τη Noelia ή για την οικογένειά της. Οι γονείς της ακόμα θυμούνται κάποια κακόβουλα ρατσιστικά περιστατικά, όταν ήταν μικρή.

«Όταν γεννήθηκε η Noe, η πρώτη μας κόρη, ο γιατρός μου είπε: «Έχω ένα κακό νέο»· αμέσως τον ρώτησα αν πέθανε κι εκείνος μου απάντησε: «:’Oχι κύριε, χειρότερο.Έχει σύνδρομο Down»,διηγείται ο Delfor Garella,ο πατέρας της Noelia.

Με τον ίδιο τόνο πονηρής ίντριγκας που αποπνέουν οι αρχές των παραμυθιών, περιγράφει επίσης ένα ηθικό δίδαγμα που η μητέρα της θυμάται με δάκρυα στα μάτια και εκείνη με ένα πλατύ χαμόγελο: τη μέρα που η διευθύντρια ενός παιδικού σταθμού είπε στους γονείς της: «Εδώ, κύριοί μου, τέρατα δεν επιτρέπονται, άτομα με σύνδρομο Down, δεν επιτρέπονται».

«Αυτή η δασκάλα για μένα είναι όπως το παραμύθι που διαβάζω στα παιδιά: ένα λυπημένο τέρας που δεν καταλαβαίνει τίποτα και λανθάνει. Σε αντιδιαστολή εγώ είμαι ένα χαρούμενο τέρας».

Πηγή: Univision Noticias

Εκτύπωση άρθρου